Column

De Amerikanen worden niet beter van Trumps handelsbeleid

De populariteit van de Amerikaanse president Donald Trump is al meer dan twee jaar redelijk stabiel. 42 procent van de kiezers geeft aan zijn beleid goed te keuren. Dat is geen ramp met het oog op een herverkiezing, maar aan de lage kant in vergelijking met zijn recente voorgangers. Alleen Carter, Ford en Nixon scoorden na 839 dagen slechter in de ratings, en zij veroverden geen tweede ambtstermijn.

In de VS geldt normaal gezien het adagium ‘It’s the economy, stupid’. Laat de economie goed draaien en je zit op rozen voor je herverkiezing. Het baart Team Trump zorgen dat zijn populariteit blijft hangen, terwijl de Amerikaanse economie draait als een tierelier. De belastingverlagingen en het soepele begrotings- en monetaire beleid houden de economische groei op peil, en de werkloosheid is sinds het einde van de jaren 60 niet meer zo laag geweest.

Meer kan Trump amper doen, want de groei rust al op een wankele basis. Met een begrotingstekort van meer dan 4 procent van het bbp en een schuldratio van meer dan 105 procent en daarbovenop een recente versoepeling van het monetaire beleid worden alle beschikbare hefbomen voor groei volop ingezet.Economisch succes volstaat niet om de populariteit van Trump op te krikken. Daardoor wordt hij nerveus en begint hij met zijn Twitter-sloopkogel te zwaaien.Deel opTwitter

Dat economisch succes niet volstaat, maakt de president nerveus. En dus begint hij dreigend te zwaaien met zijn Twitter-sloopkogel. Zopas dreigde hij de importheffingen op een reeks Chinese producten te verhogen van 10 tot 25 procent. Trump gelooft allicht dat zijn dreigement de Chinezen toegeeflijker maakt in de gesprekken over de nakende handelsovereenkomst met de VS, waarmee hij het Amerikaanse handelstekort wil verlagen. Ook denkt hij dat de bijkomende importheffingen zijn kiezers jobs opleveren en dus zijn populariteit verhogen. Dat is twee keer fout gedacht.

De Chinese onderhandelaars hebben intussen begrepen dat ze water bij de wijn moeten doen om hun handelsoverschot met de VS te beperken. Dit zoveelste dreigement verandert daar niets aan. China richt zich sowieso minder op de VS en meer op het Euraziatische continent met zijn ‘Belt and Road Initiative’, de nieuwe zijderoutes. Daarnaast zal de Chinese export zich verplaatsen naar landen als Vietnam, Cambodja en Thailand. De Chinese export naar de VS zal dalen.

En dan hebben we nog niets gezegd over de vergeldingsmaatregelen die de Chinezen zeker nemen als Trump zijn dreigement hard maakt. Als de extra Amerikaanse heffingen er komen, kan China alleen gezichtsverlies vermijden door hard terug te slaan met eigen importheffingen of andere, nog verdergaande maatregelen tegen Amerikaanse investeerders. Dan komen wereldwijde productiekettingen in het gedrang. Trumps dreigement heeft dus enkel de kans op een escalerende handelsoorlog doen stijgen.Trumps dreigement heeft enkel de kans op een escalerende handelsoorlog doen stijgen.Deel opTwitter

Bij intermediaire goederen zoals staal en aluminium zijn de consumenten voornamelijk bedrijven uit andere sectoren, die door heffingen hun kosten zien stijgen en dus minder competitief worden op internationale markten. Dat proces van stijgende kosten is al volop bezig en zal zich tegen het eind van het jaar tonen in de Amerikaanse cijfers. Tesla en Boeing bijvoorbeeld vinden hogere staal- en aluminiumprijzen niet echt een versterking van hun concurrentiepositie.Ook de prijzen van de stroom ‘made in China’-consumptieproducten zullen stijgen voor Amerikaanse consumenten, en dus zal hun koopkracht dalenDeel opTwitter

Ook de prijzen van de stroom ‘made in China’-consumptieproducten zullen stijgen voor Amerikaanse consumenten, en dus zal hun koopkracht dalen. Minder koopkracht leidt tot een zwakkere vraag en dus tot een afkalving van de economische groei en de loongroei tegen eind dit jaar. Dat zal de populariteit van Trump eerder verlagen dan verhogen.

Daarom is het moeilijk te begrijpen wat Trump denkt te winnen met zijn dreigement. Tenzij hij gelooft dat stoere taal en de onterechte aura van daadkracht en leiderschap die daaruit volgt, volstaan om kiezers voor hem te winnen. Hopelijk is het Amerikaanse handelsbeleid niet tot dat trieste niveau gezakt.

Verder lezen en kijken

Bronnen en externe publicaties