Immoreel fiscaal gedrag zoals de Panama Papers blootleggen, kan naar de letter van de wet, maar de geest van de wet huilt van frustratie bij dit onvoorstelbare cynisme.
Opnieuw is de hypocrisie van een deel van de financiële sector glashelder aan de kaak gesteld. Luxemburgse en Zwitserse bankiers en hun fiscale adviseurs begrijpen al decennia uitstekend dat belastingontduiking hun essentiële toegevoegde waarde is.
Nu de mazen in het net worden gedicht onder druk van de Amerikaanse overheid en de Europese spaarrichtlijn, wassen die adviseurs hun handen in onschuld door luidop te verklaren dat hun klanten zich aan de kant van de wet moeten scharen.
Maar in werkelijkheid volharden ze in hun immorele gedrag door zelf aan hun fiscaal frauduleuze klanten voor te stellen hun onder vuur liggende geheime rekeningen massaal en vrijwel kosteloos te verhuizen naar nog beter afgeschermde fiscale paradijzen.
Die constructies zijn misschien mogelijk naar de letter van de wet, maar de geest van de wet huilt van frustratie bij het aanzicht van dit onvoorstelbare cynisme.
Iedereen die die keuze maakt, weet uitstekend waar hij mee bezig is. Die burgers zijn de fiscale vrijbuiters die er de oorzaak van zijn dat alle anderen meer belastingen moeten betalen in hun plaats. Die mogelijkheid wordt hun op een schoteltje aangeboden door een stille meute technocraten die proberen de gaten in het systeem zo groot mogelijk te maken en daar een slaatje uit te slaan.In puur economische termen zijn fiscale vrijbuiters een welvaartsverlies voor de maatschappij, in de vorm van onwenselijke transactiekosten.
In puur economische termen zijn die mensen een welvaartsverlies voor de maatschappij, in de vorm van onwenselijke transactiekosten. We mogen dan ook meedogenloos handelen in het bestrijden van die fraudeurs en vooral van hun adviseurs.
Er zijn eindeloos veel kansen geweest om de dossiers uit het verleden tegen gunsttarieven te regulariseren. Indien u dat nog steeds niet hebt gedaan, maar gekozen hebt voor de Panama-route, dan verdient u een harde aanpak want u bent een bewezen fiscaal frauduleuze recidivist.
Ook Hongkong is een steeds populairdere route. Een van de redenen waarom heel wat internationale financiële bedrijven een afdeling hebben in Hongkong bestaat in de fiscale uitwijkmogelijkheden die dat belastingparadijs te bieden heeft. Niet alleen via obscure constructies zoals de Panama Papers nu blootlegt, maar ook gewoon door een deel van het loon daar uit te betalen, onder de radar van de fiscus in het thuisland.
Ook daar moeten we nu eindelijk eens met de luizenkam door alle constructies en dochtermaatschappijen gaan en de puur fiscale constructies genadeloos liquideren. Het is de enige manier om definitief korte metten te maken met de manier waarop een kleptocratische technocratie een groot deel van de internationale financiële wereld heeft geperverteerd ten gunste van zichzelf.
Onze federale overheidsdienst Financiën heeft een zware taak voor de boeg. Het is een raadsel waarom we steeds moeten wachten op mediaschandalen vooraleer de overheid echt in actie schiet, terwijl veel van de nu ontdekte constructies toch al lang bekend zijn bij de specialisten. We laten het steeds opnieuw gewoon gebeuren en reageren alleen als het niet anders kan.Richt bij Financiën een anoniem informatiepunt op waar ambtenaren met naam en toenaam kunnen melden wie hen zonder enige aanleiding een dossier uit handen heeft genomen dat vervolgens spoorloos verdampt.
Een eenvoudig begin vormt het aanleggen van een zwarte lijst, waarbij het oprichten van bedrijfjes in fiscale paradijzen gewoon niet langer wettelijk toegelaten is, tenzij daarvoor een grondige economische reden is zonder fiscale achtergrond. Dat is precies de aanpak die deze fiscale paradijzen al jarenlang verdienen.
Ten tweede moet de cultuur bij Financiën zelf aangepakt worden. Geen gevoelige dossiers meer die jonge gedreven ambtenaren met een schouderklopje uit handen worden genomen om stilzwijgend hogerop in het grote niets te verdwijnen, zoals ik af en toe te horen krijg van voormalige studenten of oud-medewerkers van Financiën.
Beloon integendeel jonge medewerkers die een dergelijk schandaal tot de bodem uitspitten en richt bij Financiën een anoniem informatiepunt op waar ambtenaren met naam en toenaam kunnen melden wie hen zonder enige aanleiding een dossier uit handen heeft genomen dat vervolgens spoorloos verdampt.
Als Financiën dat niet doet, zal de maatschappij het uiteindelijk zelf doen en dan hebben we binnen een paar jaar onze eigen ‘FinLeaks’. Het tijdperk van de plumeau is gedaan, het is nu aan de grove borstel.